Leichte Weisse

Barwa od słomkowej do pomarańczowej. Piwo zamglone lub mętne, ale nie powinno być błotniste. Piana biała, wysoka, zbita, drobnopęcherzykowa, o wysokiej trwałości, jest jednym z wyznaczników stylu.

W aromacie dominują estry owocowe i fenole przyprawowe pochodzące z fermentacji oraz słodowość, przy chmielowości co najwyżej w tle. Wzajemne proporcje estrów i fenoli mogą się różnić, ale obie grupy powinny być wyczuwalne, a przynajmniej jedna z nich wyraźniejsza od słodowości. Estry owocowe, przede wszystkim bananowe, na poziomie od średnio niskiego do średnio wysokiego. Mogą im towarzyszyć niskie nuty gruszki, dojrzałego jabłka, brzoskwini lub cytrusów. Fenole przyprawowe od niskich do średnich, przede wszystkim goździkowe, opcjonalnie z nutą gałki muszkatołowej. Aromat słodowy od niskiego do średnio niskiego, zbożowy lub o charakterze jasnego pieczywa. Opcjonalne niskie nuty waniliowe i gumy balonowej pochodzenia fermentacyjnego. Aromat chmielowy od nieobecnego do niskiego, ziołowy, kwiatowy lub przyprawowy, zawsze w tle.

Niska do średnio niskiej słodycz jest równoważona przez goryczkę, z możliwą niewielką przewagą słodyczy. Opcjonalna niska kwaśność może dodatkowo równoważyć słodycz. Charakter piwa tworzą przede wszystkim estry owocowe od średnio niskich do średnich oraz fenole przyprawowe od niskich do średnich. Najbardziej typowe są nuty banana i goździka. Owocowość może być uzupełniona niskimi nutami gruszki, dojrzałego jabłka, brzoskwini lub cytrusów, a przyprawowość niską nutą gałki muszkatołowej. Słodowość od niskiej do średnio niskiej, o charakterze zboża lub jasnego pieczywa. Estry, fenole i słodowość współtworzą profil smakowy piwa, a ich wzajemne proporcje mogą się różnić. Słodowość może być równie wyraźna jak estry lub fenole, jednak nie powinna dominować nad całością. Opcjonalne niskie nuty waniliowe i gumy balonowej mogą wzmacniać wrażenie słodyczy. Chmielowość od nieobecnej do niskiej, ziołowa, kwiatowa lub przyprawowa. Finisz od wytrawnego do półwytrawnego. Posmak zwykle krótki, owocowo-przyprawowy, z możliwym zbożowo-chlebowym akcentem.

Niska do średnio niskiej, krótka, głównie chmielowa, z możliwym niskim udziałem goryczki fenolowej. Łagodna i niezalegająca.

Pełnia od niskiej do średnio niskiej. Piwo lekkie i smukłe, ale nie wodniste, z możliwą niską kremowością, a obecność zawieszonych drożdży może dodatkowo zwiększać odczucie pełni. Nagazowanie od średnio wysokiego do wysokiego, wyraźnie musujące, potęgujące rześkość.

Leichte Weisse jest lekką odmianą niemieckiego piwa pszenicznego górnej fermentacji, związaną przede wszystkim z tradycją browarów południowych Niemiec. W porównaniu z regularnym Weissbierem ma niższy ekstrakt początkowy, mniejszą zawartość alkoholu i niższą pełnię. Profil fermentacyjny jest zwykle mniej intensywny i mniej złożony, zachowuje jednak rozpoznawalny charakter owocowo-przyprawowy. Lżejsza podbudowa słodowa piwa sprawia, że szczególnie ważna jest proporcja pomiędzy estrami, fenolami i słodowością. Kluczowe cechy stylu to rześkość, wysoka pijalność, wyraźne nagazowanie oraz połączenie niewielkiej mocy z zachowanym charakterem niemieckiego piwa pszenicznego. Najlepiej prezentuje się jako piwo młode i świeże.