Polska Ósemka

Barwa od słomkowej do jasnozłotej. Piwo klarowne, choć dopuszczalne jest lekkie zamglenie wynikające z chmielenia na zimno lub braku filtracji. Piana biała, co najmniej średnio obfita, z drobnymi lub średnimi pęcherzykami i trwałości od średnio wysokiej do wysokiej.

Balans aromatu przesunięty w stronę chmielowości, ze słodowością na drugim planie i co najwyżej niskim udziałem estrów owocowych. Aromat polskich odmian chmielu od średnio niskiego do średnio wysokiego, przede wszystkim ziołowy, kwiatowy i korzenny. Dopuszczalne są uzupełniające nuty cytrusów, gruszek, jabłek, białych winogron, brzoskwiń, mirabelek lub owoców tropikalnych, o natężeniu od niskiego do średniego. Ich natężenie powinno pozostawać niższe od łącznego natężenia nut ziołowych, kwiatowych i korzennych. Aromat słodowy niski do średnio niskiego, o charakterze zbożowym lub jasnego pieczywa, zawsze mniej intensywny od chmielowego.  Dopuszczalne są niskie estry owocowe, np. jabłkowe lub gruszkowe, oraz niska nuta dwutlenku siarki, kojarząca się ze świeżo zapaloną zapałką, ale najlepsze egzemplarze mają czysty profil fermentacyjny. Diacetyl i DMS są niedopuszczalne.

Balans pomiędzy słodyczą a goryczą przesunięty nieznacznie w stronę goryczy. Smaki pochodzące od polskich odmian chmielu na poziomie od średnio niskiego do średniego, przede wszystkim o charakterze ziołowym, kwiatowym i korzennym. Mogą być uzupełnione na niskim do średnio niskiego poziomie przez cechy polskich odmian nowofalowych, takie jak cytrusy, gruszki, jabłka, żółte owoce pestkowe, winogrona lub owoce egzotyczne. Owocowe cechy chmielowe powinny pozostawać mniej intensywne od łącznego charakteru ziołowego, kwiatowego i korzennego. Słodowość niska do średnio niskiej, o charakterze zbożowym lub jasnego pieczywa, pozostająca na drugim planie względem chmielowości. Dopuszczalne są niskie estry owocowe, np. jabłkowe lub gruszkowe, oraz niska nuta dwutlenku siarki, kojarząca się ze świeżo zapaloną zapałką, ale najlepsze egzemplarze mają czysty profil fermentacyjny. Finisz wytrawny do półwytrawnego. Posmak krótki do średnio długiego, chmielowy lub chmielowo-zbożowy. Diacetyl i DMS są niedopuszczalne.

Goryczka chmielowa, od średnio niskiej do średniej, krótka do średnio długiej. Wyraźna, lecz dostosowana do niskiej pełni piwa, zapewniająca lekką przewagę nad słodyczą. Łagodna w charakterze, bez zalegania, ostrości i pieczenia.

Pełnia niska do średnio niskiej. Piwo powinno być lekkie, rześkie i łatwe do picia, ale nie wodniste ani puste. Nasycenie średnie do średnio wysokiego, wspierające odświeżający charakter. Tekstura gładka, bez oblepiania. Niedopuszczalne są wyraźna cierpkość, ściąganie lub szorstkość pochodzące od chmielu.

Jasne, lekkie i rześkie piwo dolnej fermentacji o wyraźnie zaznaczonym charakterze polskich odmian chmielu. Inspirację stanowią czeskie jasne piwa o ekstrakcie około 8° Blg oraz niemieckie lekkie lagery typu Leichtbier. Wyróżnikiem Polskiej Ósemki jest połączenie niskiego ekstraktu i zawartości alkoholu z eksponowaniem polskich chmieli, przede wszystkim ich nut ziołowych, kwiatowych i korzennych, które mogą być uzupełnione akcentami owocowymi. Pomimo niskiej pełni piwo powinno zachowywać czytelny charakter słodowy i chmielowy oraz nie sprawiać wrażenia wodnistego. Goryczka powinna wspierać orzeźwienie i wysoką pijalność. Styl może być traktowany jako lżejszy odpowiednik Polskiej Dziesiątki i Jedenastki. Łączenie odmian klasycznych z nowofalowymi jest opcjonalne.