Porter Grodziski

Barwa od ciemnobrązowej do czarnej, możliwe czerwone lub ciemnobrązowe refleksy. Piwo klarowne. Piana beżowa do brązowej, z drobnymi pęcherzykami, zbita, o obfitości od średnio niskiej do średniej i trwałości od średniej do wysokiej.

Aromat bogaty, tworzony głównie przez złożoną słodowość i wędzoność. Dopuszczalna jest niewielka przewaga jednej z tych cech, ale w najlepszych egzemplarzach balans między nimi będzie wyrównany. Aromaty słodowe od średnio wysokich do wysokich, o charakterze ciemnego pieczywa, przypieczonej skórki chleba, toffi, ciemnego karmelu, orzechów. Profil wzbogacają, średnio niskie do średnio wysokich odsłodowe aromaty suszonych śliwek, rodzynek lub fig. Całość mogą uzupełniać maksymalnie średnie palone nuty kawy, czekolady, kakao lub lukrecji. Wędzoność od średniej do wysokiej. Przywodzi na myśl tlące się drewno, ognisko lub oscypek. W połączeniu z odsłodową owocowością może dawać skojarzenia z wędzonymi śliwkami. Opcjonalne tło stanowią maksymalnie średnio niskie nuty utlenienia, kojarzące się z wzmacnianymi winami typu: sherry, porto czy madera.

Owocowe estry od niewyczuwalnych do niskich, mogące przypominać śliwki lub wiśnie. Jeżeli obecne, powinny harmonijnie uzupełniać odsłodową owocowość i pozostawać w tle słodowości oraz wędzoności. Głównym źródłem owocowego charakteru piwa pozostają słody oraz ewentualne nuty utlenienia. Aromat alkoholu od niewyczuwalnego do niskiego - łagodny, mogący przypominać dojrzały destylat. Aromat chmielowy od niewyczuwalnego do niskiego - ziołowy, przyprawowy lub kwiatowy.

Balans słodko-gorzki wyrównany lub nieznacznie po stronie odsłodowej słodyczy. Złożona słodowość od średnio wysokiej do wysokiej tworzy podstawę smaku: ciemne pieczywo, przypieczona skórka chleba, toffi, ciemny karmel, orzechy. Towarzyszą jej średnio niskie do średnio wysokich odsłodowe nuty suszonych śliwek, rodzynek lub fig. Maksymalnie średnie akcenty kawowe, czekoladowe, kakao lub lukrecji mogą uzupełniać profil. Paloność pozostaje łagodna i nie przesłania pozostałych cech słodowych. Wędzoność od średniej do wysokiej, o charakterze tlącego się drewna, ogniska lub oscypka. Łączy się z czekoladowym i chlebowym charakterem słodów. Wraz z ich owocowością może przypominać wędzone suszone owoce. Jej intensywność nie powinna być zdecydowanie wyższa od słodowości. Nuty utlenienia od niewyczuwalnych do średnio niskich, przypominające sherry, porto lub maderę, zawsze w tle słodowości i wędzoności jeżeli obecne.

Owocowe estry od niewyczuwalnych do niskich, mogące przypominać śliwki lub wiśnie. Jeżeli obecne, powinny harmonijnie uzupełniać odsłodową owocowość i pozostawać w tle słodowości oraz wędzoności. Głównym źródłem owocowego charakteru piwa pozostają słody oraz ewentualne nuty utlenienia. Alkohol od niewyczuwalnego do średnio niskiego - łagodny i wkomponowany w smak. Chmielowość od niewyczuwalnej do niskiej - ziołowa, przyprawowa lub kwiatowa. Finisz od półwytrawnego do półsłodkiego, mniej słodki niż początek łyku. Długi posmak o charakterze wędzonym i ciemnego pieczywa, z możliwymi akcentami suszonych owoców.

Od średnio niskiej do średniej, o długości od średniej do średnio długiej. Pochodzi głównie od chmielu, z uzupełniającym udziałem ciemnych słodów i możliwym niskim udziałem alkoholu. Łagodna, równoważy słodycz i wspiera wytrawniejszy finisz. Nie powinna być zalegająca, ostra ani garbnikowa.

Pełnia od średnio wysokiej do wysokiej. Piwo gładkie, kremowe, o nagazowaniu od niskiego do średniego. Rozgrzewanie alkoholowe od niskiego do średnio niskiego, bez pieczenia. Mimo treściwości piwo powinno zachowywać dobrą pijalność. Wędzoność oraz ciemne słody nie powinny powodować ściągania ani szorstkości. Pomimo obecnej słodyczy piwo nie może być wyklejające.

Mocne, ciemne piwo, łączące złożoność porteru bałtyckiego z wędzonością słodu grodziskiego. Od podstawowego porteru bałtyckiego odróżnia je udział wędzonego słodu pszenicznego w zasypie. Z klasycznym grodziskim łączy je charakter tego surowca, natomiast wyróżniają je: większa moc i pełnia, ciemna barwa, bogatsza słodowość oraz niższe nagazowanie. W porównaniu z wędzonym imperialnym stoutem paloność jest łagodniejsza, a większe znaczenie mają nuty pieczywa, karmelu i odsłodowych suszonych owoców.