Schwarzbier

Barwa piwa ciemnobrązowa do niemal czarnej, często z rubinowymi refleksami. Piwo klarowne. Piana beżowa do jasnobrązowej, średnio wysoka do wysokiej, drobnopęcherzykowa i zwarta, trwała.

Balans w kierunku słodowości, z opcjonalną chmielowością w tle oraz czystym profilem fermentacyjnym. Dominuje słodowość w formie aromatów chlebowych, razowych, orzechowych na średnio niskim lub średnim poziomie. Aromaty słodów palonych (kakao, kawa, gorzka czekolada, lukrecja) mogą wystąpić maksymalnie na średnio niskim poziomie i nie mogą przybierać form spalenizny ani popiołu i nie mogą dominować . Karmelowość może być nieobecna lub występować na niskim poziomie, ale nie powinna wnosić wyraźnej słodyczy ani nut toffi. Aromaty chmielowe o charakterze korzennym, kwiatowym lub ziołowym od nieobecnych do średnio niskich, zawsze na dalszym planie. Czysty profil fermentacyjny, bez estrów owocowych.

Balans pomiędzy słodyczą odsłodową a goryczą jest zrównoważony lub lekko przesunięty w stronę goryczy. Podobnie jak w aromacie, dominują średnio niskie lub średnie smaki słodowe z przewagą nut chlebowych, razowych, orzechowych uzupełnione o niskie lub średnio niskie akcenty palone, przywodzące na myśl kakao, gorzką czekoladę, kawę lub lukrecję, zawsze gładkie i dobrze zintegrowane, bez spalenizny i popiołowości. Karmelowość może być nieobecna lub występować na niskim poziomie, ale nie powinna wnosić wyraźnej słodyczy ani nut toffi. Chmielowość o charakterze korzennym, kwiatowym lub ziołowym na poziomie od niskiego do średnio niskiego, pozostająca na dalszym planie.  Czysty profil fermentacyjny, bez estrów owocowych. Finisz wytrawny lub półwytrawny, ze średnim lub średnio długim posmakiem łączącym chmielową goryczkę z subtelną palonością i nutami ciemnego pieczywa.

Chmielowa, średnio niska lub średnia, opcjonalnie uzupełniona niską goryczką pochodzącą ze słodów palonych. Średnia do długiej, o łagodnym charakterze, bez szorstkości i nieprzyjemnego zalegania.

Pełnia średnio niska lub średnia, wysycenie średnie lub średnio wysokie. Piwo gładkie, rześkie i stosunkowo lekkie w odbiorze, mimo bardzo ciemnej barwy. Nie powinny występować wyklejanie, oleistość, rozgrzewanie alkoholowe ani szorstkość i ściąganie pochodzące od słodów palonych.

Ciemne niemieckie piwo dolnej fermentacji, łączące chlebową słodowość i łagodną paloność z wyraźną goryczką. Pomimo niemal czarnej barwy pozostaje stosunkowo lekkie, wytrawne, rześkie i wysoce pijalne. W porównaniu z piwem monachijskim ciemnym jest ciemniejsze, bardziej palone, mniej słodkie i zazwyczaj nieco bardziej goryczkowe, natomiast od czeskich ciemnych lagerów odróżnia je przeważnie mniejsza karmelowość, większa wytrawność oraz brak diacetylu. Na tle wielu porterów i stoutów wyróżnia się łagodniejszą palonością oraz czystym profilem. Styl jest historycznie związany przede wszystkim z Turyngią i Saksonią. Jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych producentów jest browar Köstritzer w Bad Köstritz, wzmiankowany po raz pierwszy w 1543 r.